02 PM | 25 Paź

WITRAŻ


Witraż to także jedno z przedstawień zaliczanych do form plastycznych, które są dziełem sztuki. Istnieje wiele rozmaitych technik witrażowych, jakie uzależnione są przede wszystkim od zastosowanych narzędzi i akcesoriów do ich powstania. Wśród najbardziej charakterystycznych form witrażu zdecydowanie warto wyróżnić ołów. Jest to prastara technika, od której rozpoczęto konstruowanie witraży. To technika klasyczna, tradycyjna, jaka nawiązuje w dużym stopniu do witrażu sakralnego. Polega ona na tym, że bierze się kawałeczki szkła, a te owinięte zostają elastycznymi profilami wykonanymi z ołowiu. Przyjmują one specyficzne kształty na wzór liter H czy U. Kant szkła zostaje umiejscowiony w szczelinie profilu, a później jest łączony lutem. Biorąc pod uwagę szerokość ołowiu, linie szkła okazują się wyjątkowo grube. W tej technice przede wszystkim wykonywane były od dawien dawna masowo witraże kościelne. Jest też w technice ołowiu możliwe wymieszanie tej formy wytwórstwa z inną techniką. Kolejnym rodzajem tej sztuki jest natomiast Tiffany- technika, która na chwilę obecną okazuje się chyba najbardziej popularna. Jej charakterystyczne nazewnictwo wywodzi się od nazwiska twórcy, a mianowicie Louisa Comforta Tiffanyego. Nie występują w tym przejawie techniki witrażowej wyżej wymienione w technice ołowianej ołowiane profile, ale taśma miedziana, na które bazuje praca twórcy witrażu. To ona owija wszelkie szklane elementy. W tym wypadku nie ma aż tak grubych łączeń, ale są one delikatne, bardziej subtelne. Tym samym artysta może sobie pozwolić na dużo więcej kształtów i form- są one bardziej finezyjne.

Źródło: